تویِ فصل  زرد حسرت  تو عبور باد پاییز

تلخی سکوت شبها مث  هو هوی شــباویز

تویِ تاریکی ذهنم وقتی جون میده ستاره

بخت خاکـــــستری من روزای رنگی نداره

وقتی مرده شوق پرواز تو بلوغ پر وبا لم

آسمون آبی  نمیشه حتی تو خواب خیالم

تو نگاهِ خـــسته من همه چی سیاه سفیده

ا زتو خاکستر حسرت باز یه بغض شعله کشیده

حال ِقلب بـی بهارم پرِِِ دلتــــــنگی ودَرده

روی ِ گونه های سردم  غم دوباره چکه کرده

من و دلتنگی و غربت مث یه کولی شاعر

کوچه باغ این ترانه  نداره حــتی یه عابر

یه کمی نم نم  بارون چن  تا قطره نور خورشید

رو  تَنم بهار میـشینه..میرسم به فـــصل امید